Designing My Own Life: PAYONG KAIBIGAN!

arkistangbudoy:

Isa sa dahilan kung bakit tayo may kaibigan ay para may gumabay o isa sa dumadamay satin kapag tayo’y may problema. Sila yung parang mala-Papa Jack sa buhay natin. Hindi lang naman problema sa Pag ibig e, sa kung anu ano pang problema na nangyayari sa buhay natin nakaakibat lagi jan ang  KAIBIGAN na handang tumulong. Siguro yung iba jan sinasabi, weh? Parang di naman. Well, kung nasasabi mo yan, wala kang kaibigan. Dahil ang kaibigan ay ung taong laging nanjan handang tumutulong sayo humingi ka man o hindi. Yan ang tawag sa TUNAY na kaibigan. At pagdating naman sa pagpapayo, sila yung mga seryoso pag dating jan, hindi naman masyadong seryoso pero yung talagang magrereflect sayo at may marerealize ka sa mga sinasabi nila.

Klase ng Pagpaapyo :

• Yung serious talk lang, ikwento mo lahat at sasabihin namin kung ano ang dapat mong gawin. As in yung TAMAng gawin.
•  Minsan inirerelate namin sa isang pangyayare yung ipinapayo namin. For example. Tingnan mo na lang yung nangyari sa ano, kay ganito, yung ganire, etc.
• Yung idadaan namin sa pang aasar, as in yung mangiyakngiyak kana, gusto kasi namin na malaman mo kung ano ung mali mo at para ikaw nadin makarealize kung ano ang dapat mong ginawa/gagawin. For example : for bro’s “Gayshit!” means, “Bro, lalaki ka, act like a man and be strong!” example lang yan. :))
• Yung hahayaan namin na ilabas kung ano man yung nararamdaman mo, as in lahat lahat, yung irerelease mo lahat, at pag OK kana, yayakapin ka na lang namin. 
•  Alam naming mga tunay mong kaibigan kung kailan ka pwedeng tanungin  ng “Bakit?” “Anong Nangyare?” ..

At syempre, madami pang iba. Di ko alam kung bakit ko naisulat tong blog na to’, at wala po akong pinaghuhugutan. hehe. Ang alam ko lang namimiss ko lang talaga yung mga kaibigan ko, sa panahon kasi ngayon, ang hirap na magtiwala. Siguro iba na yata talaga mundo ngayon. Always try to keep in touch to your friends, kahit simpleng “hi, goodmorning” lang, at least maiiisip nila na nakaalala ka. Wag na wag kayong magsasawa na tulungan o payuhan yung mga kaibigan niyo, sa huli naman, kayo kayo pa din e. Ayun lang, tinype ko lang kung ano yung nasa isip ko sa mga oras na to’ THE END. Walang kasusta-sustansya diba? Sorry kung may pagkarandom. HAHA :D

Thanks for Reading! (kung meron man) ;))

—arkistangbudoy :)